De eerste indrukken van zijn nieuwe club zijn heel positief. ”Als je hier het sportpark op komt lopen, dan proef je een en al voetbalbeleving.” Was getekend: Bart Benneker, de nieuwe hoofdtrainer van Rood Zwart.
”Het was het ultieme weekend, waarin alles samenviel. Het had allemaal niet beter en mooier gekund.” Zo kijkt Bart terug op het laatste competitieweekend van het afgelopen seizoen. Zelf werd hij die zaterdag met De Esch kampioen in de vierde klasse. ”Een fantastische dag.” ’s Zondags deden ze daar in Oldenzaal het feest nog een keertje dunnetjes over.
Maar ondertussen was Bart natuurlijk ook razend benieuwd hoe z’n nieuwe club het die zondagmiddag zou gaan doen. Daar zat-ie: biertje in de ene hand, mobieltje in de andere, om het scoreverloop bij Buurse-Rood Zwart en Borne-Manderveen live te volgen. Het bleef spannend tot de laatste minuut. Maar uiteindelijk kwam dan het verlossende bericht: Rood Zwart kampioen! Bart juichte op afstand mee: ”Yes! Naar de vierde klasse!” Mede natuurlijk dankzij de overwinning van Borne op Manderveen. ”Toevallig ken ik Joost Klein Buursink, de trainer van Borne. Ik heb hem diezelfde middag nog wel even vriendelijk bedankt, via facetime.”
Even voorstellen
Voor wie hem nog niet kent: Bart is 35 jaar, geboren en getogen Oldenzaler. Woont samen met Rianne, samen hebben ze een zoontje: Mats (6). Van jongs af aan wist hij al dat hij later in de sportsector wilde gaan werken. Na de opleiding Sport & Bewegen aan het ROC van Twente ging hij aan de slag als sportinstructeur bij een kinderopvangorganisatie in Borne. Vervolgens maakte hij de overstap naar Stichting De Welle, een brede welzijnsorganisatie die actief is in de gemeenten Wierden en Hellendoorn. En daar werkt hij nog steeds, als buurtsportcoach en coördinator. Hij houdt zich met name bezig met sportstimulering vanuit de basisscholen.
Voetbal is zijn passie. Al vanaf zijn 5e is hij lid van De Esch, de eerste zaterdagvereniging van Oldenzaal. Niet uit geloofsovertuiging of zo. ”Meer een praktische keuze. Het sportpark van De Esch was het dichtstbij.” Hij speelde 9 jaar in het eerste van De Esch. Waarvan een aantal jaren als aanvoerder. ”Ik heb alles meegemaakt. Twee keer kampioen geworden, achter elkaar: gepromoveerd naar de tweede en vervolgens naar de eerste klasse. Dat was heel kortstondig, hoor. Na één seizoen zijn we gelijk weer gedegradeerd. Maar het was wel een unieke ervaring, tegen clubs als DETO en SVZW. Het ultieme toetje.”
Paul Scholes
Op welke positie hij speelde? ”Ik begon in het eerste in de achterhoede, centraal of als back. Maar al snel schoof ik een linie door, naar voren. Als controlerende middenvelder. Ik had denk-ik een goed inzicht. Kon spelers aansturen, het spel verleggen, teamgenoten coachen. Dat kwam misschien ook wel omdat ik al vrij jong trainer was.” Zijn voorbeeld als voetballer? ”Nou, teamgenoten vergeleken me weleens met Paul Scholes, van Manchester United. Zelfde type speler. En natuurlijk zelfde kleur haar. Allebei rossig hè.”
Je zou hem bijna een geboren trainer kunnen noemen. Hij was nog maar 14, toen hij bij De Esch begon met het trainen van jeugdteams. In het kader van zijn opleiding Sport & Bewegen haalde Bart het diploma UEFA C (het vroegere TC3). Hij stopte relatief vroeg – op z’n 27e, na een ‘akkefietje’ met de toenmalige hoofdtrainer – met voetballen op het hoogste niveau en ging zich vanaf dat moment volledig toeleggen op het trainerschap. Eerst als trainer van het tweede van De Esch, later als assistent bij het eerste. En in 2023 – hij had inmiddels ook het diploma UEFA B op zak – kreeg hij de kans als hoofdtrainer. ”Een heel mooie uitdaging, om bij je eigen club te beginnen als hoofdtrainer.”
Verjonging
Helaas, in het eerste seizoen degradeerde De Esch onder zijn leiding naar de vierde klasse. ”Nee, niet het begin waar je op hebt gehoopt natuurlijk.” Het tweede seizoen stond in het teken van verjonging van de spelersgroep. In zijn derde seizoen als hoofdtrainer volgde dus onlangs de beloning: promotie naar de derde klasse. ”Het niveau waar we naar mijn mening ook minimaal thuishoren.”
Eigenlijk had hij nog wel een jaar langer willen blijven, als trainer van De Esch. ”Ook vanwege de thuissituatie, mooi dichtbij. Maar ze wilden een andere hoofdtrainer. Dat viel me rauw op het dak, ja. De spelersgroep wilde wel graag met me door. Maar het bestuur heeft dus anders besloten. Daar heb ik het wel een paar dagen moeilijk mee gehad. Zeker als je zolang bij een club hebt rondgelopen, had ik wel op wat meer menselijkheid gerekend. Maar goed, de knop moest om. Op dat moment hadden we nog een half seizoen te gaan.”
Goed gevoel
En toen kwam dus Rood Zwart in beeld. Namens de TC nodigde Robert Kenkhuis hem uit voor een gesprek. ”Vanaf de eerste seconde had ik er een heel goed gevoel bij. Als je hier het sportpark op komt lopen, proef je een en al voetbalbeleving.” Het was snel beklonken. ”Een club met een stevige structuur en een mooie accommodatie: daar wilde ik graag onderdeel van zijn.”
Afgelopen maanden heeft hij al een aantal wedstrijden van het eerste bekeken. ”Ik kreeg een heel positieve indruk. Het is een jonge, gretige groep. Ik ben nog steeds heel erg blij dat ik komend seizoen trainer van Rood Zwart mag zijn.” Binnenkort begint de voorbereiding alweer. Een concrete doelstelling voor het nieuwe seizoen wil hij in dit stadium nog niet uitspreken. Dat doel wil hij eerst samen met de spelers bepalen. ”Maar op basis van wat ik tot nu toe heb gezien, moeten we in de vierde klasse prima kunnen meekomen.”
Oranje
Tot slot nog even wat anders. Het WK voetbal nadert. Hoe schat Bart de kansen van Oranje in? ”Ik heb in eerste instantie niet zulke hoge verwachtingen. Ik zou het Nederlands elftal niet als winnaar opschrijven in de WK-pool. Als je met deze groep de kwartfinale haalt, heb je het volgens mij goed gedaan. Mijn favoriet? Dan ga ik toch voor Frankrijk.”