Nieuwjaarstoespraak voorzitter Robert Ros

08-01-2018

Nieuwjaarstoespraak voorzitter Robert Ros

Beste dames en heren, leden, sponsoren, buren en vrienden van Rood Zwart,

Welkom hier allemaal bij de opening van het Noaberhoes en de 95e verjaardag van onze vereniging.
Niet zo maar een vereniging, maar een vereniging die meer is dan voetbal alleen. Een warme, sociale vereniging die haar maatschappelijke verantwoordelijkheid zeer serieus neemt.

En in één van de resultaten daarvan, staan we nu: in het midden van deze prachtige multifunctionele voorziening die niet alleen dienst gaat doen als clubgebouw van ons Rood Zwart, maar ook het onderkomen gaat worden voor vele Deldenaren en Deldense organisaties.

Een zeer speciaal welkom wil ik daarom in het bijzonder heten aan onze VRIJWILLIGERS (en ik kan die vrijwilligers niet vaak genoeg roemen en noemen), want zonder hen was de bouw van dit geweldige gemeenschaps­gebouw beslist onmogelijk geweest. 15.000 uur aan vrijwilligerswerk zijn er in gestoken -met bloed, zweet en tranen -  en met een resultaat om trots op te zijn.

De opening van deze multifunctionele accommodatie is een memorabel moment. Ik zou jullie graag de geschiedenis van de bouw van dit Noaberhoes willen vertellen, maar dat zou te ver voeren in het tijdsbeslag dat mij toegemeten is. Vandaar dat ik er slechts enkele elementen uit zal halen.

Allereerst: het begin

Om te komen tot de opening van dit gebouw hebben we een lange weg moeten afleggen. Een weg die rond 2010 begon met het maken van de locatiekeuze en de eerste plannen.

We deden dat samen met onze partners: de gemeente Hof van Twente en de Stichting Twickel.
Het ging daarbij al vrij snel niet alleen om de nieuwbouw van een clubgebouw, maar om een reconstructie van het gehele sportpark. Een totaalplan, een masterplan met daarin ingrediënten als een multifunctioneel en duurzaam gemeenschapsgebouw, fietsparkeren, een veilige toegang voor de bezoekers en nog diverse andere zaken.

De focus kwam daarbij vooral te liggen op een multifunctioneel en duurzaam gebruik. Niet voor niets hadden we immers in 2011 in onze verenigingsstatuten opgenomen dat we meer wilden zijn dan voetbal alleen. We wilden ook een betekenis hebben in de opvoeding van de jeugd, een verbinding leggen tussen jong en oud en voorkomen dat mensen buiten de boot vallen. We wilden een spil zijn in de Deldense gemeenschap. Een multifunctioneel en duurzaam gemeenschapsgebouw paste in dat concept.
Het nieuwe gemeenschapsgebouw moest midden op "De Scheetheuvel" komen.
(voor de niet-ingewijden: De Scheetheuvel is de naam van onze sportaccommodatie)

Het centrale thema daarbij werd "Bewegen en ontmoeten in een mooie groene omgeving". Niet alleen voor de vv Rood Zwart, maar ten behoeve van de hele Deldense gemeenschap.

Belangrijk bij die eerste plannen was dat het geheel ingebed moest worden in deze mooie groene omgeving van "De Scheetheuvel" en van het landgoed Twickel. Op voorspraak van de Stichting Twickel en met steun van de gemeente Hof van Twente stelde de bekende landschapsarchitecte Greet Bierema daartoe een landschapsplan op. Onderzoek wees uit dat hier op deze plek een oude boerderij gestaan had: Erve Odink. Herstel en accentuering van de oude structuren rondom dat erf vormde de basis voor haar landschapsplan. Met zichtlijnen over de lage en hoge es, behoud van de eeuwenoude boompartijen, de oude toegangsweg en de oude sloten. En met in het midden het Noaberhoes op de plek waar voorheen de boerderij gestaan had en met daarvoor het ontmoetingsplein op de plek van de oude brink. Rondom de sportvelden, waar voorheen de koeien graasden in de weilanden. Dit landschapsplan van Greet Bierema werd de basis van alle andere plannen die volgden.

Het vervolg

Er zijn sindsdien vele contacten gelegd met verenigingen, organisaties, bedrijven, fondsen, sponsoren en individuele personen van binnen en buiten Delden. Allemaal met de bedoeling om die reconstructie van ons sportpark werkelijkheid te maken.

Onder de noemer en werknaam Sportparkplus werd met vereende krachten gewerkt aan de verdere ontwikkeling van plannen. Er werd een vlekkenplan opgesteld en een eerste begroting. Er werd een eigen huisstijl in het leven geroepen met een eigen website. Onmiskenbaar was het belangrijkste element binnen die plannen het "Noaberhoes". Het ging daarbij immers om verreweg de grootste uitgave uit onze bijna 100-jarige geschiedenis.

Het kantelpunt van de plannenmakerij naar daadwerkelijke uitvoering, vormde een bijdrage in 2014 uit de gemeentelijke regeling voor investeringssubsidies. Er waren in dat jaar verder geen grote aanvragers voor een subsidie en dus konden wij van de gemeente een bijdrage tegemoet zien van bijna € 150.000.
Dit goede nieuws hebben we die avond meteen gevierd bij onze trouwe hoofdsponsor Harlekijn Smitties. Bij die gelegenheid hebben we meteen afgesproken, om nu door te pakken en van plannenmakerij tot realisatie over te gaan.

Het spaarpotje dat door de leden in de vele jaren daarvoor -dubbeltje voor dubbeltje- was gevuld, werd door de penningmeester omgedraaid. Mede met dank aan de voorgaande besturen kon een bedrag van
€ 250.000 aan het Noaberhoes worden bijgedragen. En daarnaast gaven de leden goedkeuring om voor
€ 430.000 een lening aan te gaan ten behoeve van dit gemeenschaps­gebouw. De rest moest gefinancierd worden door middel van ledenacties, zelfwerkzaamheid, sponsorbijdragen, fondsenwerving en aanvullende subsidies.

Tegenslagen

Uiteraard hebben we bij de totstandkoming van dit Noaberhoes ook tegenslagen gekend. Zo bleek de eerste begroting, op basis waarvan de gemeentelijke subsidie werd aangevraagd, veel te laag ingeschat. Er ontstond een gat van enkele tonnen, waardoor we eind 2015 moesten beslissen om een pas op de plaats te maken. Er moest bezuinigd worden en nog meer ingezet worden op eigen werkzaamheid en verwerving van subsidies en fondsen.

Maar tegenslagen zijn er om sterker van te worden (zo hield mijn moeder me altijd voor: wrijving geeft glans). En het is mooi om te zien en te ervaren hoe vitaal een vereniging als Rood Zwart dan is. Ook weer iets om trots op te zijn. Taken werden door anderen overgenomen en waar nodig werd er nog harder gelopen. De tekorten werden weggewerkt. Er werden bezuinigingen doorgevoerd in dit gebouw, zonder de basisprincipes, de kwaliteit en de toegankelijkheid geweld aan te doen. De bouw werd in eigen beheer genomen. Vincent Kenkhuis en Wim Koning ter Heege waren daarbij de drijvende krachten. Er werd een obligatieactie opgezet en op 23 mei 2016 gaven de leden de goedkeuring om met de bouw van start te gaan. Het geloof was er om de droom van dit Noaberhoes werkelijkheid te maken. In de maanden daarna bracht de gestarte obligatieactie maar liefst een bedrag van € 50.000 op, bijeengehaald onder de leden van Rood Zwart en de vrienden van het Noaberhoes.

De grootste tegenvaller, de grootste schok betrof evenwel met afstand de ziekte en het overlijden van onze penningmeester Harold Pepers. Eén van de grote trekkers in dit project. Rood Zwart werd een half jaar geleden in diepe rouw gedompeld en het doet me pijn dat Harold er vandaag niet bij kan zijn. Want dit is toch ook zijn Noaberhoes.

Daarmee is ook de vergankelijkheid van dit alles getekend. En past een beetje bescheidenheid tussen alle trots. Veel hebben we immers niet in eigen hand.

De bouw

Het bouwproces ging verder en verliep onder deskundige leiding van Vincent Kenkhuis helemaal volgens planning. In juni 2016 ging de schop de grond in. In november 2016 werd het hoogste punt bereikt. En vanaf de zomer 2017 kon begonnen worden met de afbouw en inrichting. Alles verliep binnen de aangepaste begroting van ruim een miljoen euro aan out of pocket kosten. Met dank aan onze vrijwilligers, want anders zou de investering nog een kwart miljoen hoger zijn uitgevallen.

2/3 van die kosten komen daarmee voor rekening van de leden en vrijwilligers, in de vorm van een aangegane lening, gevoteerde spaargelden, georganiseerde ledenacties en veel, zeer veel eigen werkzaamheden.

En het o zo noodzakelijke resterende derde deel, dat hebben we te danken aan onze sponsoren, subsidieverstrekkers en fondsen in den lande. Soms gebeurde dat in euro's zoals bij de gemeentelijke investeringssubsidie en soms gebeurde dat in natura, zoals de schenking van de twee robuuste eikenhouten pilaren die u bij de ingang bent gepasseerd. 

Beste mensen, het is niet te doen hier om alle sponsoren, subsidieverstrekkers en fondsen te noemen, die ons hebben ondersteund. Maar weet dat we hen zeer dankbaar voor het vertrouwen dat zij ons hebben gegeven. En in dit gebouw zijn de uitingen van onze dankbaarheid dan ook te vinden, zoals op de "Wall of Support" of op de treden van de trap waarlangs u naar boven bent gekomen. Samen hebben we met zijn allen een prachtige voorziening gecreëerd.

Tenslotte: Onze vrijwilligers

Als ik het over dankbaarheid heb, dan gaat onze grootste dank onmiskenbaar uit naar onze VRIJWILLIGERS. Zonder hen is een project als dit niet te realiseren. Ruim 200 vrijwilligers hebben hun stinkende best gedaan om hun steentje bij te dragen. Zo'n 15.000 uur aan vrijwilligerswerk hebben dit Noaberhoes mogelijk gemaakt. Met "bloed, zweet en tranen" zo begon ik. Met passie, in samenhorigheid en kameraadschappelijkheid, met de wil om iets geweldigs neer te zetten voor de gemeenschap, vol overgave en vakmanschap, met gezelligheid en met een lach en een traan. Sommigen waren hier bijna elke dag te vinden en in het weekend en een enkeling stond vervolgens zondags nog vrolijk op het veld om een potje te voetballen. De wil en het geloof waren aanwezig om hier iets moois neer te zetten. "Met elkaar voor elkaar" zoals ons clubmotto luidt. Het gewone was niet goed genoeg. Iedereen wilde het beste van zich zelf geven om bij te dragen aan dit fraaie resultaat, wetende dat de middelen zeer beperkt waren. Dit resultaat is met liefde tot stand gebracht. Kijk maar eens naar dit interieur of bijvoorbeeld naar de stamtafel. Ook gemaakt door vrijwilligers. De passie en vakmanschap spatten er van af.

Ontroerend mooi om daar deel van uit te maken. En dat doet je beseffen: Wat zijn we als vereniging toch gezegend met een prachtig stel vrijwilligers! In de politiek wordt wel eens gesproken over het mobiliseren van burgerkracht en de kracht van de samenleving. Ik zou zeggen: Wil je zien wat burgerkracht vermag, dan is de "De Scheetheuvel" the right place to be.

Beste mensen, ik sluit af. "Met elkaar, voor elkaar" hebben we iets geweldig moois neergezet.
Iets wat van ons zelf is, omdat we er samen aan gewerkt hebben. Iets waar we misschien slapeloze nachten van hebben gehad (ik wel), maar ook iets wat veel plezier en saamhorigheid heeft opgeleverd.
Iets wat wij gaan nalaten aan de huidige en de volgende generatie en waar we "met elkaar, voor elkaar" best trots op mogen zijn. Dat geldt voor het Noaberhoes zelf, maar ook voor het proces ernaar toe en de geweldige inbreng van onze vrijwilligers daarin. 

Dit Noaberhoes is in alle opzichten en met recht een "Ode aan het vrijwilligerswerk"!

En voor die vrijwilligers wil ik jullie dan ook om een gigantisch applaus vragen, want zonder hen was dit niet mogelijk geweest.

Ik dank jullie voor jullie aandacht.

 

Robert Ros
Voorzitter Rood Zwart

 
 
Geen producten
Naar winkelwagen