In memoriam Hennie Spoolder

02-02-2017

Op 31 januari j.l. overleed, na een langdurige ziekte, op de leeftijd van 76 jaar onze beste vriend en vanaf zijn jeugdjaren trouw lid van onze vereniging Hennie Spoolder.

De ouderen onder ons hebben hem gekend als wellicht wel de beste speler die Rood - Zwart ooit heeft gekend. Reeds op het eind van de vijftiger jaren werd hij door de toenmalige trainer Jan de Kok vanuit de A. Junioren naar het 1e elftal gehaald, dit samen met zijn nog één jongere buurtjongens Gerrit er Doest en Frans Exterkate. Na het behalen van enkele kampioenschappen in de resp. 2e en 1e klasse van de toenmalige  Twentse Voetbalbond TVB werd hierdoor in 1960 promotie naar de 4e klasse KNVB bewerkstelligd. In het laatste kampioensjaar leverde Hennie met meer dan 30 doelpunten een belangrijke bijdrage aan dit pracht resultaat.

De capaciteiten van Hennie bleven bij de toenmalige profclub Tubantia te Hengelo niet onopgemerkt. In 1960 opende die vereniging met ons toenmalige bestuur de onderhandelingen over de overgang van Hennie naar de profs. De maximale transfersom bedroeg f.3000.00. Uiteraard werd getracht  ons met een veel lager bedrag af te schepen. Hennie zorgde er zelf voor dat wij het gewenste bedrag konden bijschrijven. In 1962 keerde hij weer bij onze vereniging terug.

Enkele anekdotes mag schrijver dezes u niet onthouden. Toen Hennie bij een belangrijke wedstrijd een twintig tal meters voor het vijandige doel werd gevloerd, schoot hij met nauwkeurige precisie de toegekende vrije trap in de bovenhoek van het doel. Dit ontlokte vader Albert de opmerking: "Zo möt ze met oonse jonge mar doon." Dat Hennie na de wedstrijd tegen Enter op 29 april 1973, waar het kampioenschap van de 4e klasse werd behaald, tijdens het douchen vergat de kleren uit te trekken betekende de emotionele betrokkenheid bij het gebeuren. Een pracht sportman!

Vanwege ploegenarbeid was Hennie niet in staat zijn grote voetbalkennis aan de jeugd over te dragen. Wel bleef hij jarenlang op de zondagmiddag de verrichtingen van de 1e elftal met belangstelling volgen. Een rood - zwarter in hart en nieren dus.

Reeds meerdere jaren was Hennie vanwege zijn ziekte de meeste uren aan huis en haard gebonden.

Met de naaste familieleden hebben ook wij bewondering en respect voor de kracht en waardigheid waarmee hij zijn laatste levensjaren heeft volbracht.

Namens het bestuur en leden van Rood - Zwart wens ik zijn echtgenote Toos, kinderen en kleinkinderen veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies.

Dat Hennie mag rusten in vrede. 

 
 
Geen producten
Naar winkelwagen